عنوان کامل پایان نامه :

 سنجش پایداری شهرهای کوچک در استان مازندران

قسمتی از متن پایان نامه :

در سرشماری سال 1375، تعداد شهرهای بالا‌تر از یکصد هزار نفر به استثنای شهر تهران، به 48 کانون افزایش پیدا نمود. شهرهای میلیونی به چهار شهر و جمعیت شهری کل کشور به شصت درصد افزایش پیدا نمود. در این مقطع زمانی، بیشترین تعداد نقاط شهری به گروه شهرهای 5 تا 25 هزار نفری تعلق داشت که نسبت به سال‌های قبل دارای تغییر چندان چشمگیری نبوده می باشد. در سرشماری سال 1385 جمعیت شهری کشور به 2/48 میلیون نفر و تعداد کلا‌ن شهرهای کشور به هشت کلا‌ن شهر رسید که 2/25 درصد جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهند. بیشترین تعداد نقاط شهری همچنان متعلق به شهرهای کوچک بین 5 تا 25 هزار نفری می باشد که درصدی حدود 19 درصد جمعیت شهری را تشکیل می‌دهد. ویژگی بارز این دو دهه استمرار طریقه افزایش تعداد و نسبت (درصد) جمعیت شهری در کل کشور می باشد. با این خصوصیت که طریقه رشد روبه تزاید جمعیت کلا‌ن‌شهرها که در دهه‌های گذشته به شدت رو به افزایش گذاشته بود، در این دهه به نسبت کمتر شده و افزایش جمعیت به نفع شهرهای بزرگ و متوسط بوده می باشد. به بیانی دیگر، رشد کلا‌ن‌شهرها به حدود ایستایی خود نزدیک شده می باشد.

مطالعه یادشده نشان می‌دهد در حالی که در سال 1335، درصد جمعیت شهرهای بالای یکصد هزار نفر فقط 8/50 درصد بوده، این رقم در سال‌های 1365 و 1375 به 5/64 درصد افزایش یافته و با مجموعه شهرهای بالای 25 هزار نفر به 87 درصد رسیده می باشد. رشد ناچیز جمعیت شهرهای کمتر از 25 هزار نفر مانند اغلب کشورهای در حال توسعه، از ویژگی‌های شبکه شهری ایران و اظهار کننده عدم تعادل در توزیع فضایی جمعیت شهری در نواحی گوناگون کشور می باشد. این شرایط نشان می‌دهد که توزیع جمعیت در گروه‌های شهری در دهه‌های گذشته، به ضرر شهرهای کم جمعیت و کوچک بوده و جایگاه و مرتبه آنها را با وجود افزایش چشمگیر تعداد از لحاظ جذب و اسکان جمعیت، تضعیف کرده می باشد. در سال 1385 از کل 2/48 میلیون نفر جمعیت شهری کشور، 8/33 میلیون نفر در تعداد 80 شهر بالا‌ی 100 هزار نفر و 4/14 میلیون نفر در شهرهای کمتر از 100 هزار نفر زندگی می‌کردند و در میان شهرهای کمتر از 100 هزار نفر در سال 1385، 67 شهر بین 50 تا 100 هزار نفر هست که در مجموع 6/4 میلیون نفر از جمعیت شهری را در خود جای داده‌ و مابقی شهرها کمتر از 50 هزار نفر جمعیت داشته‌اند. افزایش چشمگیر تعداد شهرهای زیر 50 هزار نفر بخصوص شهرهای زیر 25 هزار نفر و حتی بیش از همه 2 تا ده هزار نفر(457) از نکات بارز در تحولات شهری سال 1385 می باشد که مجموعاً 762 شهر کم تر از 25 هزار نفر و 862 شهر زیر 50 هزار نفر جمعیت می باشد. درصد کل جمعیت گروه شهرهای زیر 50 هزار نفر 18.83 نفر می باشد که علیرغم 1.75 برابر شدن تعداد این گروه شهرها، سهم جمعیتی آنها فقط60/0 افزایش نشان می دهد. مطالعه‌های یادشده، نشان دهنده تغییرهای محسوسی در راستای بزرگ‌تر شدن شهرهای بزرگ(جدای از کلا‌ن‌شهرها) و جذب پایین جمعیت در شهرهای کوچک و کم جمعیت‌تر می باشد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • شهرهای کوچک استان با در نظر داشتن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی از چه اندازه پایداری برخوردارند؟
  • در شرایط فعلی با در نظر داشتن شاخص های توسعه پایدار شهری، کدامیک از ابعاد از وضعیت بهتری در شهرهای کوچک استان برخوردار می باشد؟
  • برای رسیدن به پایداری کدامیک از ابعاد پایداری از وزن و اهمیت بیشتری برخوردارند؟
  • با اتخاذ چه الگویی می توان شهرهای کوچک استان را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت نمود؟
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه